بازیچه ی زندگی
 |
|
من آن گلبرگ مغرورم، كه مي ميرم ز بي آبى، ولي با خفت و خارى پى شبنم نمي گردم
عشق من و تو عشق نبود يک فريب قوي بود يک نياز بيمار گونه نمايش بزرگ غرور بود تا عشق هزاران شهر فاصله داشت خيلي دور بود عشق من و تو عشق نبود تهمت به عاشقان بود رسوايي دوباره خويش تنهايي آخر ما حادثهء تلخ زمان بود خواستن من و تو خواستن نبود ديگر شکستن بود دوستت دارم هاي ما هم زبان ريختن بود نوع شديد مسخره کردن بود با تو بودن من ديوانگي محض بود باعث آبرو ريزي من بود هر چند کسي نبودم و نيستم باز اسم تو مانع اندک عزيزي من بود از تو گفتن شرم آور بود و من بيشرمانه مي گفتم مي دانستم چشمها همه به سادگي ام مي خنديدند ولي قصه ي نامردي تو را با لحن لطيف کودکانه ميگفتم..
|
|
|
This Template Designed By Mahdi-K
All Rights Reserved